Άρθρα

Νόμος Τσιάρα: Στη Βουλή η ψευδοεπιστήμη και οι εμπνευστές των «στρατοπέδων επανένωσης»

Όσο για το τι συμβαίνει όταν οι ιδέες περί «γονεϊκής αποξένωσης» εφαρμόζονται στην πράξη, σε εκτενές σχετικό θέμα με τίτλο «Όταν το Παιδί Γίνεται Όπλο» που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό The Atlantic τον Δεκέμβριο του 2020, ο ιδρυτής του Ινστιτούτου για τη Βία, την Κακοποίηση και το Τραύμα περιγράφει κι αυτός τα Family Bridges ως «στρατόπεδα βασανιστηρίων για παιδιά».

Έκκληση να αποσυρθεί το νομοσχέδιο για τη συνεπιμέλεια

Το παιδί προσεγγίζεται με την οπτική μιας βαθιά πατριαρχικής κοινωνίας, ως παθητικός δέκτης άσκησης γονεϊκών δικαιωμάτων και όχι ως φορέας δικαιωμάτων [...] Η άρνηση του τέκνου θεωρείται γονεϊκή αποξένωση από την πλευρά του άλλου γονέα, και τιμωρείται με αφαίρεση της γονικής μέριμνας.

Η γονεϊκή αποξένωση και τα παιδιά των γκέι

Ο υπουργός Δικαιοσύνης Κωνσταντίνος Τσιάρας αγαπάει να επικαλείται αυθαίρετες επιστημονικές έρευνες και έννοιες. Στο νομοσχέδιο για τη συνεπιμέλεια, ένα καθαρά νομικό κείμενο, φέρεται ότι εισάγεται ο αμφισβητούμενος διεθνώς όρος «γονεϊκή αποξένωση». [...] έχει επικριθεί εκτενώς από νομικούς κύκλους και τους ειδικούς της ψυχικής υγείας, που πιστεύουν ότι δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιείται σε δικαστικές υποθέσεις επιμέλειας τέκνων ούτε από εκπροσώπους της νομικής ούτε της ψυχιατρικής επιστήμης.

Γονική μέριμνα μετά τον χωρισμό των γονέων: Κάποιες επισημάνσεις.

Το συμφέρον του παιδιού, ως το ύψιστο κριτήριο για τις αποφάσεις των γονέων ή των κρατικών αρχών σε θέματα που το αφορούν, κατά το εσωτερικό δίκαιο και τα διεθνή νομοθετικά κείμενα είναι μια αόριστη νομική έννοια που εξειδικεύεται σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, με βάση τις παραμέτρους και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της. Δεν συνηθίζεται και δεν είναι σωστή η νομοθέτηση προαπαιτουμένων και αφηρημένων γενικής ισχύος κριτηρίων για το συμφέρον του παιδιού.

Οικογενειακό δίκαιο: Ευνοείται η φιγούρα του «πατέρα-αφέντη»

Το οικογενειακό δίκαιο της χώρας μας από παιδοκεντρικό κινδυνεύει να μετατραπεί σε κάτι που θα αποβλέπει αποκλειστικά στην ικανοποίηση των διαζευγμένων πατέρων. Το παιδί από υποκείμενο δικαίου μετατρέπεται και πάλι σε αντικείμενο δικαίου, έστω κι αν αυτό έρχεται σε αντίθεση με όλες τις διεθνείς συμβάσεις. Με την εναλλασσόμενη κατοικία σπάζει στα δύο τις ζωές των παιδιών αφαιρώντας τους σταθερό περιβάλλον, αίσθημα ασφάλειας και γαλήνης.